Νόσος Αlzheimer: Συμπτώματα & έγκαιρη διάγνωση

Η νόσος Alzheimer, από την οποία πάσχουν 160.000 άτομα στην Ελλάδα και 26.000.000 άτομα σε όλο τον κόσμο, αποτελεί μια μορφή άνοιας. Με τον όρο άνοια εννοούμε την έκπτωση των νοητικών ικανοτήτων του ατόμου, καταρχήν της μνήμης, της κρίσης, του λόγου, της προσωπικότητας και την έκπτωση της καθημερινής λειτουργικότητας.

Η νόσος πήρε το όνομά της από τον δρ. Alzheimer, o οποίος εξετάζοντας τον εγκέ- φαλο ασθενούς που κατέληξε, διαπίστωσε τον εκφυλισμό του εγκεφάλου.

Η νόσος Alzheimer είναι η συχνότερη μορφή άνοιας (60 % του συνόλου). Εκδηλώνεται συνήθως σε άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, ενώ είναι πολύ σπάνια σε ηλικίες μικρότερες των 50 ετών. Περίπου 3% των ανδρών και των γυναικών ηλικίας 65 έως 74 ετών πάσχουν, από τη νόσο Αλτσχάιμερ και το ποσοστό αυτό αυξάνεται σημαντικά στα άτομα άνω των 85 ετών προσεγγίζοντας το 50%. Πρέπει να σημειώσουμε ότι η ασθένεια αυτή δεν αποτελεί ένα φυσιολογικό μέρος της γήρανσης. Προκαλεί μία βαθμιαία εκφύλιση του εγκεφάλου και οι ασθενείς παρουσιάζουν προβλήματα με τη μνήμη, τη σκέψη, την αντίληψη, τον προσανατολισμό και τις γνωστικές τους λειτουργίες. Ωστόσο, η νόσος αυτή δεν προσλαμβάνει απευθείας όλες τις λειτουργίες που προαναφέραμε αλλά ,όντας μια εκφυλιστική ασθένεια, εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου. Στα πρώτα στάδια ο ασθενής παρουσιάζει κόπωση και αφηρημάδα και δυσκολεύεται να θυμηθεί συνηθισμένες λέξεις και να μάθει νέα πράγματα. Πολλές φορές είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς αν η απώλεια μνήμης οφείλεται σε ασθένεια, αφού οι ηλικιωμένοι άνθρωποι συχνά ξεχνούν, γεγονός που είναι φυσικό μέχρι ενός σημείου.
Μετά όμως ο ασθενής ξεχνά όλο και περισσότερα σημαντικά πράγματα όπως είναι, τα ονόματα των αγαπημένων του προσώπων. Μπορεί μάλιστα σε κάποια φάση να μην ξέρει ούτε καν το δικό του όνομα και να μην αναγνωρίζει τα αγαπημένα του πρόσωπα. Επιπλέον παρουσιάζει δυσκολία στις κοινωνικές συναναστροφές, μελαγχολία και πιθανόν να υποφέρει από αϋπνία.
Άτομα που πάσχουν από Αλτσχάιμερ συχνά ξεχνούν τη διεύθυνση ή το τηλέφωνο τους, είναι αποπροσανατολισμένοι και δεν μπορούν να βρουν π.χ. τον δρόμο για το σπίτι τους από την αγορά. Σε προχωρημένο στάδιο επηρεάζεται και η κινητικότητα ενώ παρεμποδίζεται σημαντικά η καθημερινή λειτουργικότητα. Εμφανίζονται ψευδαισθήσεις στις οποίες οι ασθενείς μπορεί να αντιδρούν με κινήσεις π.χ. να κρύβονται από τέρατα. Επιπλέον, στα τελευταία στάδια οι ασθενείς δεν μπορούν να αυτο-εξυπηρετηθούν, δεν επικοινωνούν με τους συγγεν είς τους και μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή τους όταν κυκλοφορούν.
Σε πολλές περιπτώσεις εμφανίζουν άγχος, ανησυχία και νευρικότητα. Γίνεται ανίκανος να φροντίσει τον εαυτό του και καταλήγει να εξαρτάται ολοκληρωτικά από τους συγγενείς του για τους οποίους αποτελεί βαρύ ψυχολογικό φορτίο.
Οι φροντιστές των ανοϊκών ασθενών είναι συνήθως μέλη της οικογένειας και σπανιότερα φίλοι, γείτονες ή επαγγελματίες. Το να είσαι φροντιστής είναι μια απαιτητική και σκληρή δουλειά γι’ αυτό το σημαντικότερο είναι η συνειδητοποίηση ότι για να τα καταφέρουν πρέπει να μην παραμελήσουν τον εαυτό τους. Συνέχεια

Advertisements

To φορτίο των φροντιστών στη νόσο Αλτσχάιμερ

Τα συμπτώματα και η εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ,τονίζουν τον  ιδιαίτερα σημαντικό το  ρόλο της έγκαιρης διάγνωσης. Η εκφυλιστική πορεία της νόσου καθιστά τον ασθενή στα τελευταία στάδια πλήρως εξαρτημένο από το άτομο που το φροντίζει και στο γεγονός αυτό έρχεται να προστεθεί το συναισθηματικό φορτίο που βιώνει ο φροντιστής βλέποντας την προσωπική του ζωή να παραμελείται και το αγαπημένο του πρόσωπο να νοσεί όλο και περισσότερο με την πάροδο του χρόνου. Αναμφοσβήτητα, το να είσαι φροντιστής είναι σκληρή και απαιτητική δουλειά. Στην Αλτσχάιμερ συνεπώς τα άτομα που  χρειάζονται βοήθεια και υποστήριξη είναι τουλάχιστον δυο :  ο ασθενής και το άτομο που φροντίζει τον ασθενή.

Στην Ελλάδα οι φροντιστές των ανοικών  ασθενών είναι συνήθως μέλη της οικογένειας και σπανιότερα φίλοι, γείτονες και επαγγελματίες. Μόνο το 1% των ατόμων άνω των 65 ετών ζουν σε οίκους ευγηρίας ή άλλα ιδρύματα. Το γεγονός αυτό, μεταφράζεται σε σημαντική επιβάρυνση των φροντιστών.

Η νόσος Αλτσχάιμερ εξελίσσεται προοδευτικά και συνοδεύεται από αλλαγές στη συμπεριφορά, το συναίσθημα , την προσωπικότητα και τη κινητικότητα του ασθενούς.

Οι αλλαγές στη συμπεριφορά ενός ατόμου που πάσχει από άνοια είναι πολύ συνηθισμένες και το γεγονός αυτό μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερο άγχος στους φροντιστές ιδιαίτερα αν ο ασθενής γίνεται επιθετικός. Πρώτα από όλα, για οποιαδήποτε ανησυχία σας σχετικά με  αλλαγές της συμπεριφοράς θα πρέπει να απευθύνεστε στο γιατρό που παρακολουθεί τον ασθενή, ο οποίος και θα μπορέσει να διακρίνει την πιθανότητα να συνυπάρχει κάποια ψυχιατρική ασθένεια.  Να θυμάστε ότι ο ασθενής δεν κάνει σκόπιμα το «δύσκολο» διότι δεν μπορεί να ελέγξει τη συμπεριφορά του. Είναι απαραίτητο να εξασφαλίσετε ένα ήρεμο και χωρίς άγχος περιβάλλον όπου το άτομο θα ακολουθεί μια γνωστή ρουτίνα προκειμένου να διευκολυνθούν οι καθημερινές του δραστηριότητες. Η δυσφορία των ασθενών επιτείνεται σε άγνωστα περιβάλλοντα όταν η αίσθηση του προσανατολισμού αρχίζει να μειώνεται. Το ίδιο συμβαίνει σε καταστάσεις όπου το άτομο αδυνατεί να ανταπεξέλθει με αποτέλεσμα να βιώνει    άγχος και αισθήματα απογοήτευσης. Συνέχεια