Με αφορμή την μικρή φυσική καταστροφή στην Σαντορίνη

                                          Φυσικές Καταστροφές- Ψυχική Υγεία

 Μία φυσική καταστροφή είναι ένα φυσικό γεγονός ασυνήθιστου μεγέθους που οι άνθρωποι δεν το αναμένουν και δεν μπορούν να το ελέγξουν. Οι φυσικοί κίνδυνοι πολλές φορές απειλούν ανθρώπινες ζωές και δραστηριότητες και μπορούν να αλλάξουν για πάντα τον τρόπο ζωής τους.

Στη χώρα μας, οι σεισμοί αποτελούν συχνά φυσικά γεγονότα, ειδικότερα αν λάβουμε υπόψη μας ότι στον Ελλαδικό χώρο διαδραματίζονται περισσότερο από το 40% όλων των σεισμών της Ευρώπης ένω οι πλήμμυρες αποτελούν τη δεύτερη αιτία θανάτου από μαζικές καταστροφές παρά το ήπιο κλίμα της χώρας μας.

Βραχυπρόθεσμες αλλά κυρίως μακροπρόθεσμες είναι οι συνέπειες των φυσικών καταστροφών στην ψυχική υγεία των ανθρώπων, με κυριότερη αυτή του μετατραυματικού συνδρόμου, γεγονός που καθιστά αναγκαία τόσο την παρακολούθηση όσο και την υποστήριξη τους.

Βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις:

–       Θάνατος

–       Τραυματισμοί

–       Άλλα προβλήματα υγείας:

–       Σωματικά:  καρδιακά προβλήματα κ, λ, π.

–        Ψυχολογικά: οξεία αντίδραση stress, μετατραυματική συνδρομή   stress, κρίσεις πανικού, μαζική “υστερία”,

–       Φοβίες, άγχος, κατάθλιψη.

Μακροπρόθεσμες επιπτώσεις:

Προβλήματα Υγείας
 Ψυχολογικά:

–       Χρόνιο μετατραυματικό σύνδρομο

–       Κατάθλιψη

–       Λήψη εξαρτησιογόνων ουσιών

–       Αλκοολισμός

–       Aντιδράσεις μαζικού πανικού

Προβλήματα επιβίωσης:

–       Τόπος κατοικίας

–       Θρέψη της οικογένειας

–       Βασικές ανάγκες ζωής

 Υλικοτεχνική ή υποδομή:

–       Υλικές καταστροφές

–       Οικονομικά προβλήματα

–        Προβλήματα επιβίωσης, ασφάλειας

Η έλλειψη των βασικών αναγκών ζωής συνοδεύονται όπως είναι φυσικό από έντονο άγχος, ανασφάλεια και φόβο που μπορούν να οδηγήσούν σε σοβαρότερα ψυχολογικά ζητήματα και σε αύξηση των προβλημάτων ψυχικής υγείας.

Οι επιπτώσεις μιας φυσικής καταστροφής δεν περιορίζονται μόνο στα άμεσα θύματα, αλλά και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, συμπεριλαμβανομένων των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού, όπως είναι τα παιδιά και οι ψυχιατρικοί ασθενείς .

Μετατραυματικό στρές (PTSD)

Σε μελέτη των ψυχολογικών και ψυχοπαθολογικών επιπτώσεων του σεισμού του Σεπτεμβρίου 1999 που πραγματοποιήθηκε από την Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών (Χριστοδούλου και συνεργ. 2005) και αφορούσε άτομα που ζήτησαν ψυχολογική βοήθεια από τις υπηρεσίες του Νοσοκομείου, διαπιστώθηκε υψηλό ποσοστό ψυχοπαθολογίας. Συγκεκριμένα, 85% του πληθυσμού αυτού παρουσίασαν οξεία αντίδραση stress και 43% παρουσίασαν πρώιμη μετατραυματική διαταραχή stress (PTSD).

Το PTSD είναι συναισθηματική διαταραχή που προκύπτει μετά την άμεση ή έμμεση έκθεση σε ένα τρομακτικό γεγονός που βλάπτει ή απειλεί τη φυσική ακεραιότητα ενός ατόμου ή μιας ομάδας ανθρώπων, και το οποίο ξεπερνά τα όρια των συνηθισμένων ανθρώπινων εμπειριών. Τραυματικά γεγονότα όπως φυσικές καταστροφές ή δυστυχήματα, βιασμοί, κακοποίηση, τρομοκρατικές ενέργειες, μπορούν να συμβούν στον καθένα από εμάς. Το Σύνδρομο του Μετατραυματικού Στρες, όταν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα,  μπορεί να δημιουργήσει στο άτομο ψυχικό τραύμα.

Οι  ψυχολογικές επιπτώσεις του ψυχολογικού τραύματος από καταστροφές αφορούν κατάθλιψη, κατάχρηση ουσιών, άγχος διαταραχή διαπροσωπικών σχέσεων (απόσυρση, επιθετικότητα, βίαιες πράξεις, οικογενειακές διενέξεις), προβλήματα στην εργασία (απουσίες, μειωμένη συγκέντρωση), αύξηση χρήσης καπνού, οινοπνεύματος.

Τα  συμπτώματα του PTSD είναι: 

1.Αναβίωση του τραυματικού γεγονότος με δυσάρεστες αναμνήσεις, flashbacks που προκαλούνται από καταστάσεις που θυμίζουν το γεγονός.

2. Αποφυγή χώρων, πραγμάτων, προσώπων και καταστάσεωνπου θυμίζουν το γεγονός  

 3. Υπερδιέγερση, εγρήγορση με αϋπνίες, προβλήματα συγκέντρωσης, ευερεθιστότητα, θυμός, προβλήματα μνήμης, άγχος για επικείμενη απειλή, τρόμος, απότομα τινάγματα σε θορύβους

4. Σωματικές διαταραχές, όπως μυϊκοί πόνοι, πονοκέφαλος, εφίδρωση, ταχυκαρδίες, ζάλη, πόνος στο στομάχι, κρίσεις πανικού.

 Παράγοντες επικινδυνότητας για την ανάπτυξη του συνδρόμου είναι:

α) ο τύπος του τραύματος,
β) η σοβαρότητά του,
γ) η διάρκεια,
δ) η επανάληψή του,
ε) η ικανότητα του ίδιου του ατόμου να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει το τραυματικό γεγονός (τα παιδία καθώς και τα ευάλωτα άτομα δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν ένα τέτοιο γεγονός)
στ) η στήριξη της οικογένειας, του φιλικού περιβάλλοντος και της κοινωνίας που ζει το άτομο.

 

Η ενεργητική συμμετοχή του κοινωνικού συνόλου αποτελεί προϋπόθεση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του πιθανού κινδύνου και την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών.Οι  φυσικές καταστροφές δεν γνωρίζουν σύνορα μεταξύ κρατών και φυλών και οι δυνατότητες πρόληψης είναι σχετικά περιορισμένες.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: